پنج شنبه 30 شهريور 1396
جملات قصار:
امام رضا (علیه السلام) :دانش گنجینه های با ارزشی است و کلیدهای آن پرسش است پس بپرسید خدایتان رحمت کند.                        امام صادق (ع) می فرمایند : سوال کلید گنج دانش است                        امیر المومنین علی (علیه السلام) : هرکس با خردمندان مشورت کند از پرتوی خردها روشنایی می گیرد .                       
  پیگیری سوالات  

 کد رهگیری:



  ورود  
نام کاربری :   
کلمه عبور :   



به خاطر بسپار
[عضویت]
زمان انتشار: 17 مهر 1395   15:08:49

محبت سیدالشهدا

دوستی حسین ع دوستی خدا

در روایت داریم که "احب الله من احب حسینا" یعنی خدا را دوست داشته هرکس حسین ع را دوست بدارد. در این روایت شریفه که از غرر احادیث محسوب می شود اوج مقام و منزلت اولیاء الهی بخصوص حضرت سیدالشهداء بیان شده است. این سری از اسرار است که برای اهل ولایت بیان می گردد وگرنه هرکس شایسته این کلام نیست. یک پاکی ذات و نهاد و یک معرفت فطری نسبت به مقام ولایت لازم است که این کلام به فرد القاء شود.
 
دوستی حسین ع دوستی خدا
 
خداوند متعال ابا دارد از اینکه هرچیزی را به خود نسبت دهد بخاطر اینکه ذات باریتعالی مقدس و منزه از عیب و نقص و کاستی است لذا هرچیزی و هرکسی نمی تواند به او منسوب شود. چرا که در نسبت سنخیت شرط است. مثلا خاک را به افلاک چکار؟ آب را با آتش چه نسبتی است؟ پاکی و ناپاکی باهم چه قرابتی دارند؟ نور و ظلمت چه مناسبتی با هم دارند؟ لذا هرکسی و هرچیزی را به خدای سبحان که منزه و پاک و متعالی است نمی توان نسبت داد.
اما در شرع مقدس اموری که شایستگی لازم را دارند به خدای متعال نسبت داده شده اند. مانند بیت الله الحرام یا شهرالله. که هرچند خدای متعال به زمان و مکانی محدود نیست اما این مکان و این زمان از باب منزلت والا به خدای متعال منسوب شده اند.
در میان پدیده ها نیز برخی امور به خدای متعال منسوب شده اند مانند باریدن باران هوالذی انزل من السماء ماءا یا آمد و شد روز و شب که اینها پدیده های پاک و صاف و پربرکت و ارزشمند طبیعت اند و طبیعت هم مخلوق ارزشمند حق متعال است.
اما از افعال بندگان کمتر می بینیم که کاری به خدای متعال نسبت داده شود چراکه هرفعلی شایستگی نسبت به خدای متعال را ندارد در عین حال فعل برخی اولیاء به خدای متعال منسوب شده است مانند فعل پیامبر ص در روز بدر که قرآن می فرماید:
"و ما رمیت اذ رمیت ولکن الله رمی"
تو نبودی که سنگریزه ها را بسوی دشمن پرتاب کرد بلکه خدای متعال پرتاب کرد.
اینکه خدای متعال فعل پیامبر را فعل خود معرفی می فرماید نشان دهنده اوج عظمت ،پاکی، صدق و اخلاص نبی مکرم ص است. پس اگر چیزی از عظمت خیر برکت صافی و صدق والایی برخوردار باشد شایستگی نسبت به خدای متعال را دارد.
لذا در روایت داریم که "احب الله من احب حسینا" یعنی خدا را دوست داشته هرکس حسین ع را دوست بدارد. در این روایت شریفه که از غرر احادیث محسوب می شود اوج مقام و منزلت اولیاء الهی بخصوص حضرت سیدالشهداء بیان شده است. این سری از اسرار است که برای اهل ولایت بیان می گردد وگرنه هرکس شایسته این کلام نیست. یک پاکی ذات و نهاد و یک معرفت فطری نسبت به مقام ولایت لازم است که این کلام به فرد القاء شود. روایت می فرماید دوستی حسین ع دوستی خداست. شما حسین ع را دوست دارید یعنی اینکه خدا را دوست دارید. در روایت هم ندارد که حب حسین ع مثل حب خدای متعال است بلکه می فرماید عین آن حب و دوستی است. در روایت دیگری داریم که زیارت سیدالشهدا ع در کربلا زیارت خدای متعال در عرش است. یعنی اگر شما باطن این زیارت را ببینید مشاهده می کنید زائر حسین ع دارد خدا را در عرش زیارت می کند.  
خوب این کلمات پر رمز و راز را با برداشت های اشتباه نازیبا نکنیم که یکوقت خدای ناکرده بگوییم حسین ع خداست. نه منظور این نیست.
در بیان این مطلب باید بگوییم که همه پدیده های دار وجود مظاهر و مجالی حق تعالی هستند. همه آفریده ها به تعبیر شریعت مقدس آیات خدای متعال اند. خدا نما هستند نشانه خدا هستند جلوه او هستند اما امیر مومنان علیه السلام می فرماید اگر می خواهید خدای متعال را بشناسید اورا در آیات بزرگش بشناسید بعد چند نمونه از این آیات بزرگ را نام می برد می فرماید خدا را در وجود باعظمت فرشتگان مقرب الهی مانند جبرائیل و میکائیل بشناسید. در روایت داریم که وقتی نبی مکرم اسلام در غار حرا به نبوت رسید و داشتند از کوه نور پایین می آمدند؛ جبرییل را در حالت باعظمتی مشاهده کردند که غرب و شرق عالم را فراگرفته است. خوب اگر کسی بخواهد چیزی از عظمت خدای متعال را درک کند باید به این چنین موجود باعظمتی بنگرد تا روزنی به عظمت خدا یافته باشد وگرنه موجودات ریز و ناچیز که آن عظمت را نشان نمی دهند. لذا مشاهده حق متعال در آینه هایی صورت می گیرد که تا حد ممکن به عظمت و قداست و جلال و جمال حق نزدیک باشند .
حضرت سیدالشهداء در روز عاشورا این عظمت و بزرگی را در نهایت درجه خود نشان داد. او همه چیز خود را برای خدای متعال فدا کرد و مظهر تام و تمامی از اسم ذالاحسان خدای متعال شد. احسان الهی در نهایت درجه خود در آن وجود ذی جود متجلی گشت پس  هرکس می خواهد خدای متعال را در احسانش بشناسد به حسین بنگرد. خداوند متعال در بذل و بخشش هیچ منعی ندارد هرچه مانع است از اینسوست یعنی ظرفیت های محدود این سویی اند که مانع دریافت تمام احسان الهی می شوند نه بذل آنسویی. حضرت سیدالشهداء ع در احسان و بذل به نهایت درجه امکانی رسید و در دریای بیکران حسن و احسان فانی شد چون در مراتب وجودیش هیچ مانعی برای دریافت لطف بیکران الهی باقی نگذاشت پس هرکس اورا دوست بدارد حق تعالی را دوست داشته چون دیگر حجابی بین او و حق متعال نمانده او همه حجابها را برداشته او یارانش را فدا کرده، فرزندانش را تقدیم کرده، از عزیزترین آنها هم آغاز نموده است از علی اکبر آغاز کرده است، او به اسارت خانواده و حرمش راضی شده و در نهایت به تقدیم جانش تسلیم و راضی شده است فلذا دیگر حجابی بین او و حق متعال باقی نمانده او فعل و صفت و ذاتش را در فعل و صفت حق متعال فانی کرده و به نهایت درجه توحید رسیده است. حسین ع در وادی توحید دیگر بی نام و نشان شده شما از حسین علیه السلام یک نام و عنوان و مکان اینسویی خبر دارید اما در آنسو دیگر خبری از او نیست در آنسو اگر سراغی از آن نور منتشر بگیرید نشانی خدا را به تو می دهند "فاینما تولوا فثم وجه الله" لذاست که گفته شد باطن زیارت حسین ع زیارت خدای متعال در عرش است.
حال به خودمان نگاهی بکنیم ببینیم ما در اوصافمان با حسین علیه السلام چه نسبتی داریم؟ در جود و کرم ، در بذل و بخشش، در بندگی، در تسلیم و رضا نسبت به قضای الهی، در امر دین، در امر دنیا، در همه این اموری که برای ما مطرح است، ما چه نسبتی با خدای متعال و سیدالشهدا ع داریم ؟
مطمئنا فاصله های زیادی در این ابعاد بین ما و حضرت وجود دارد. ما هرچه فاصله خود را کمتر کنیم به خیر و خوبی و نیکی و به حق تعالی نزدیکتر می شویم. هرچه بر محبت ما نسبت به سیدالشهدا ع  افزوده شود ما به خدای تعالی نزدیکتریم. چون دوستی او دوستی خداست. و البته تا سنخیت بیشتر نشود دوستی و تقرب بیشتر نمی شود ما باید در اوصاف نیک تلاش کنیم مخصوصا در احسان که صفت ویژه سیدالشهداست. در فداکاری برای دیگران . ما نباید دیگران را فدای خود کنیم بلکه بایست برای دیگران فداکاری کنیم. اگر اینگونه حجابها برداشته شود چه بسا برای فردی این حالت پیش بیاید که حجابی بین خود و حق مشاهده نکند. امام سجاد ع در دعای ابوحمزه ثمالی عرض می کند :  "و انک لا تحتجب عن خلقک الا ان تحجبهم الاعمال دونک"  خدای متعال از خلق پوشیده نیست آنچه که خدا را از خلق می پوشاند اعمال ناشایست است اعمالی که شایسته منسوب شدن به خدای متعال را ندارند. اما در ویژگی های حضرت در همان بعد احسان، خدمت و احسان به جامعه رنگ و بوی شدیدتری دارد. دغدغه امام حسین ع احسان به کل جامعه است، نجات تمام امت اسلام است. او در صدد رفع بزرگترین موانع دریافت فیض الهی برای آحاد امت است. او به سراغ حکومتی طاغوتی رفته که در راس آن موجود پلیدی بنام یزید قرار دارد. او سرچشمه همه بدبختیهای جامعه را ظلم و نفاق و کفر دستگاه حاکمه می داند. لذا علم امر بمعروف و نهی از منکر بر می دارد و به میدان می آید تا یک امت را نجات دهد و آخرین دین الهی را حفظ کند. بنابراین به برکت خون او ایمان تا قیام قیامت حفظ می شود و دین که حیات بخش جانهاست زنده می ماند. ماهم باید همچون مولای خود دغدغه جامعه اسلامی را داشته باشیم . نکند خدای ناکرده بجای خدمت به جامعه خائن به آن باشیم و دم از سید و سالار شهیدان بزنیم .حسین ع برای جامعه اسلامی خود را فدا کرد  آنوقت ما چطور می توانیم با خیانت نسبتی با او داشته باشیم. حسین علیه السلام اهل مدارا با ظالمین نبود اهل دوستی با ظالمان نبود ماهم نباید با ظالمان و مستکبران نسبتی داشته باشیم . نباید حتی نشانه های دوستی با آنها در ما باشد. برترین و بالاترین احسانها و خدمتها احسان و خدمت به جامعه اسلامی  و مبارزه با ظالمان و ستمگران است. خدای متعال ما را در این راه روشن موفق بدارد. 
ح.توانا
محرم الحرام 1438
 
The greatness of Imam Hossein in Ashura finally showed up. He gave everything to God and God was the epitome of total Zalahsan name. Finally, the presence of the divine goodness manifested their interest in it so everyone wants to come to know God in Ahsansh to look Hussein. God is not contraindicated in giving the obstacle of Aynsvst the limited capacity that prevents get all the good hand of God, not giving Nsvyy. Therefore, the veil between him and the Almighty has left him in verbs, adjectives, verbs, adjectives, and the nature and the degree of unity has reached the exalted mortals. Tolva Faynma Fsm way of Allah "Thus, it was said Hosseini inner pilgrimage is a pilgrimage to the Lord Almighty in heaven.


کد مطلب : 2167               بازدید از مطلب: 194
ارسال اين مطلب به دوستان
ارسال اين مطلب به دوستان
دريافت فايل مطلب
دريافت فايل مطلب
نسخه قابل چاپ
نسخه قابل چاپ

 [0 نظر]



نام شما :
آدرس سایت یا وبلاگ:
http://
آدرس ايميل :
نظر شما :
کد امنیتی:
  

  یادداشت  
 یادداشت
لیست عناوین و مقالات
 
نظام آفرینش
درآمدی بر فقه نوین
نقد فیلم لوسی
عوامل حیات و نابودی جامعه
نامه ای به دوستان طلبه حجره نشین
حیات برین در سایه سار دین
نحوه بیانات قرآن کریم در معارف
زیبایی های اخلاقی در صحنه کربلا
معانی زیبایی کربلا از منظر حضرت زینب علیها سلام
پرسشهای عاشورایی
پرسشهای عاشورایی
محبت ، تهدید و فرصت
شعر محرم
خاطرات جالب
تزکیه و تعالی
انقلاب اخلاقی در ظهور
بزرگترین عید اسلامی
علت عدم خستگی از تکرار نماز
رابطه فاجعه منا و قضا و قدر
ترسناکترین نشانه های ظهور ، نشانه های ظهور ، ظهور
 

  تبلیغات  
  اوقات شرعي  

درباره ما  ارتباط با ما  |  آمار بازدیدکنندگان |  جستجو  |  فید مطالب

استفاده از کلیه مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.

طراح : شرکت گذرگاه وارثان لارستان‬